Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2014

[#Blogovision2014: Eins]

by lkrory21


*
You’re Dead! [Warp]

Για το αισίως πέμπτο του άλμπουμ ως Flying Lotus o Steve Ellison μεταμορφώνεται σε "dark magus" της LA Beats σκηνής (τα "στενά" όρια της οποίας έχει αφήσει εδώ και πολύ καιρό πίσω του) και οικοδομεί με την βοήθεια παλαιών και νέων συνεργατών μια θεματική jazz-fusion-broken-beats-hip-hopera με θέμα τον θάνατο. Με την απαραίτητη δόση υπερβολής φυσικά, μπορούμε να πούμε πως αν το Cosmogramma και τo Until The Quιet Comes ήταν η Coltrane-ική περίοδος του, τότε το You're Dead! είναι το δικό του Bitches Brew. Όχι και άσχημα για έναν παραγωγό που ξεκίνησε πριν οκτώ χρόνια ως intern της Stones Throw και σκαρώνοντας τζινγκλάκια για το [adult swim]. [lkrory21]

*
Strand of Oaks
HEAL [Dead Oceans]

Συναισθήματα. Η αγάπη, η στοργή, η ευτυχία, η λαγνεία, ο έρωτας, το πάθος, το δέος, ο θαυμασμός, η περηφάνεια, η έκσταση, η έξαψη, η χαρά, η συμπόνια, το έλεος, η γαλήνη, η ευχαρίστηση, η ικανοποίηση, η πληρότητα, η αρμονία, η αυτοπεποίθηση, η εμπιστοσύνη, η ανακούφιση, η απορία, η συγκίνηση, η αμηχανία, η αδιαφορία, το άγχος, η ανυπομονησία, η έκπληξη, ο φόβος, ο τρόμος, η φρίκη, ο θυμός, η ντροπή, η συστολή, η ενοχή, οι τύψεις, η απόρριψη, η δυστυχία, η απελπισία, το πένθος, η λύπη, η θλίψη, η μοναξιά, η εχθρότητα, το μίσος, ο φθόνος, η δυσπιστία, η απογοήτευση, η περιφρόνηση, η αηδία, η ανία, η αγωνία, η ζήλεια. Το HEAL του Strand of Oaks είναι μια μουσική κιβωτός συναισθημάτων. [Vicky]

*
A U R O R A (Mute/Bedroom Community)

Δίσκος της χρονιάς για εμένα είναι το συγκλονιστικό Α U R O R A, ένα album φτιαγμένο ειδικά για τα αυτιά μου. Είναι μια ηχητική εμπειρία που για να βιώσεις πρέπει να αποβάλλεις το όποιο κόλλημα για φωνητική επένδυση, καθώς ο δίσκος είναι ο Ben Frost και τα παιχνίδια του απογυμνωμένα από το ανθρώπινο (φωνητικό) στοιχείο. Μinimal τοπίο θα βρεις και εδώ που όμως εμπλουτίζεται με πανίσχυρες εκρήξεις ήχου, σχεδόν θυμωμένες. Γρήγορος και κοφτός παραπέμπει σε ένα πλαίσιο αισθητικής Blade Runner, με κεραυνούς, αστραπές και όλου του κόσμου τα κακά να μαίνονται και αυτός σαν μαχητής του σύμπαντος με όπλα του synthesizer, software και διαφόρων ειδών μπλιμπλίκια κερδίζει τους κακούς like a boss. Το A U R O R A είναι μια δωρεάν (ή πολύ φτηνή) βόλτα στη στρατόσφαιρα, μην χάσει κανείς την ευκαιρία. [EveofDes]

 ****
Εδώ θα βρείτε όλα τα posts μας για την φετεινή Blogovision (και εδώ το Flickr album με όλα τα covers), εδώ όλα τα posts από τους 100+ συμπαίκτες μας και εδώ το προσωπικό blog του ακούραστου διοργανωτή της Blogovision από το 2007 και δώθε Gone4Sure. Thanx all, it was a blast as always!  

Παρασκευή 19 Δεκεμβρίου 2014

[#Blogovision2014: Zwei]

by lkrory21

**
Our Love [City Slang/Merge]

Δεν θα υπερέβαλα καθόλου εάν έλεγα ότι όλο το 2014 είναι ένα ξημέρωμα σε μια παραλία της Εύβοιας να ακούμε το 'Can’t Do Without You' και να χορεύουμε αγκαλιασμένοι. Ο Caribou αποδεικνύει πως ξέρει πολύ καλά να μας διασκεδάζει αλλά και να μας κάνει να νιώθουμε βαθιά. Το Our Love περιέχει τόσο τις απαραίτητες οργασμικές στιγμές του, όσο και τις ήρεμες. Είναι ένα πολυμορφικό album που μεταμορφώνεται και αλλάζει συναισθηματική παλέτα πολύ εύκολα όσο και αβίαστα. Για ακόμη φορά (βλέπε Swim) έπαιξε στα δάχτυλα του τη διάθεσή μας και το αποτέλεσμα είναι άψογο. [EveofDes]

**
Run The Jewels 2 [Mass Appeal/Sony RED]

Αν το hip-hop του 2014 χρειάζεται δύο 40άρηδες για να του δείξουν πάλι πως γίνεται, τότε ίσως έχουμε πρόβλημα.Το RTJ2 είναι ένα πολιτικά και κοινωνικά οργισμένο άλμπουμ που δεν ξεχνά ποτέ όμως τι σημαίνει και fun. Γι' αυτό μπορούν και χωράνε μέσα του ως guests και ο Zack De La Rocha των Rage Against The Machine και η Gangsta Boo των θρύλων του νότιου hip-hop Three 6 Mafia και γ' αυτό οι ρίμες μπορούν να εναλλάσουν με περίσση ευκολια τις αναφορές στο Anarchist Cookbook με σεξουαλικες περιγραφές που θα έκαναν τους 2 Live Crew να κοκκινίζουν. [lkrory21]

**

 Ο δεύτερος δίσκος της Angel Olsen είναι ένας από τους πρώτους δίσκους που άκουσα το 2014. Και από τότε έγινε μια πολύτιμη συντροφιά. Είναι σαν ένα βουνίσιο τοπίο με πεντακάθαρο αέρα και παγωμένα ρυάκια να το διασχίζουν. Καθαρό, αναζωογονητικό, σου δίνει χώρο και χρόνο να αναπνεύσεις, να πάρεις δύναμη από αυτό και να σκεφτείς. Η δημιουργός δεν έχει την αιθέρια, βουκολικότητα μια εύθραυστης φολκ ηρωίδας αλλά την αυτάρκεια και τη γήινη δύναμη μια γυναίκας που μπορεί να παλέψειμε τη μοναξιά και τους δαίμονες της και να μη βγει ηττημένη. [Vicky]

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2014

[#Blogovision2014: Drei]

by lkrory21


***
Ex Hex
Rips [Merge]

Όλοι οι άλλοι για κάποιο λόγο τα έχουν όλα λυμένα. Δουλειές, παιδιά, σκυλιά, γατιά. Εσύ απλά έχεις μείνει μια δεκαετία πίσω. Τότε που όλα ήταν απλά και καθόλου ψηφιακά. Γράφεις τη μουσική που θα έγραφες και στο γυμνάσιο όταν έκανες πρόβες στο υπόγειο των γονιών σου με δυο φίλες σου που τώρα οδηγούν SUV και πηδιούνται με το δάσκαλο της yoga όταν βαριούνται πολύ. Γράφεις τη μουσική που θα άκουγε ο μεγαλύτερος αδερφός σου κλεισμένος στο δωμάτιο του και η δεκαεξάχρονη baby sitter σου στα 90s. [Vicky]

***
Ruins [Kranky/Yellow Electric]

Ένας δίσκος πραγματικά φτιαγμένος από μέταλλο και αέρα (οι μεταλλικές χορδές ενός πιάνου και μια φωνή), εμπνευσμένος από τα χαλάσματα που συναντούσε στις βόλτες της στην ύπαιθρο της Πορτογαλίας και από τα χαλάσματα μιας πολύχρονης σχέσης και το μικρόφωνο, εκτός από τα πιο προσωπικά, απογυμνωμένα τραγούδια της Liz Harris μέχρι σήμερα, “πιάνει” και τους περιβάλλοντες ήχους (τι μας θυμίζει αυτό;): καταιγίδες, βατράχια, το περιβόητο πια -μέχρι και η Wikipedia το αναφέρει!- "μπιπ" στο τέλος του 'Labyrinth' από τον φούρνο μικροκυμάτων. Υπάρχει unplugged υποείδος στους μουσικούς χώρους που κινείται η Grouper; Αν ναι, αυτό είναι το καλύτερο του δείγμα του. [lkrory21]

***
Benji [Caldo Verde]

Ελάτε αδέλφια, βγάλτε τις πλερέζες. Το Benji είναι ένας βαθιά ανθρώπινος δίσκος που μιλάει για ανθρώπινα πράγματα. Εκεί μέσα θα βρεις ιστορίες για αγάπη και θάνατο -πολύ θάνατο-, θα βρεις ανθρωπιά και καταστάσεις με τις οποίες θα ταυτιστείς. Για να μην το κουράζω, το Benji είναι ένα ηχητικό βιβλίο, από τα καλά, που σου λέει συνέχεια ‘νιώσε, νιώσε σαν άνθρωπος, νιώσε σα να είναι αλήθεια’. Η καρδιά μου σφίγγεται σε κάθε νότα, κάθε αλλαγή στην εθιστική φωνή του Mark Kozelek. Πονάω και εγώ μαζί του αλλά μετά τον ακούω ξανά, όπως συμβαίνει συνήθως με τα αριστουργήματα. [EveofDes]