Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

[#Blogovision2014: Drei]

by lkrory21


***
Ex Hex
Rips [Merge]

Όλοι οι άλλοι για κάποιο λόγο τα έχουν όλα λυμένα. Δουλειές, παιδιά, σκυλιά, γατιά. Εσύ απλά έχεις μείνει μια δεκαετία πίσω. Τότε που όλα ήταν απλά και καθόλου ψηφιακά. Γράφεις τη μουσική που θα έγραφες και στο γυμνάσιο όταν έκανες πρόβες στο υπόγειο των γονιών σου με δυο φίλες σου που τώρα οδηγούν SUV και πηδιούνται με το δάσκαλο της yoga όταν βαριούνται πολύ. Γράφεις τη μουσική που θα άκουγε ο μεγαλύτερος αδερφός σου κλεισμένος στο δωμάτιο του και η δεκαεξάχρονη baby sitter σου στα 90s. [Vicky]

***
Ruins [Kranky/Yellow Electric]

Ένας δίσκος πραγματικά φτιαγμένος από μέταλλο και αέρα (οι μεταλλικές χορδές ενός πιάνου και μια φωνή), εμπνευσμένος από τα χαλάσματα που συναντούσε στις βόλτες της στην ύπαιθρο της Πορτογαλίας και από τα χαλάσματα μιας πολύχρονης σχέσης και το μικρόφωνο, εκτός από τα πιο προσωπικά, απογυμνωμένα τραγούδια της Liz Harris μέχρι σήμερα, “πιάνει” και τους περιβάλλοντες ήχους (τι μας θυμίζει αυτό;): καταιγίδες, βατράχια, το περιβόητο πια -μέχρι και η Wikipedia το αναφέρει!- "μπιπ" στο τέλος του 'Labyrinth' από τον φούρνο μικροκυμάτων. Υπάρχει unplugged υποείδος στους μουσικούς χώρους που κινείται η Grouper; Αν ναι, αυτό είναι το καλύτερο του δείγμα του. [lkrory21]

***
Benji [Caldo Verde]

Ελάτε αδέλφια, βγάλτε τις πλερέζες. Το Benji είναι ένας βαθιά ανθρώπινος δίσκος που μιλάει για ανθρώπινα πράγματα. Εκεί μέσα θα βρεις ιστορίες για αγάπη και θάνατο -πολύ θάνατο-, θα βρεις ανθρωπιά και καταστάσεις με τις οποίες θα ταυτιστείς. Για να μην το κουράζω, το Benji είναι ένα ηχητικό βιβλίο, από τα καλά, που σου λέει συνέχεια ‘νιώσε, νιώσε σαν άνθρωπος, νιώσε σα να είναι αλήθεια’. Η καρδιά μου σφίγγεται σε κάθε νότα, κάθε αλλαγή στην εθιστική φωνή του Mark Kozelek. Πονάω και εγώ μαζί του αλλά μετά τον ακούω ξανά, όπως συμβαίνει συνήθως με τα αριστουργήματα. [EveofDes]

[Season 6 Episode 11]

by lkrory21

lkrory21 | Season 6 Episode 11
Thursday 18.12.2014 | 11pm EET | Poplie Webradio

#midseasonfinale #lastshowfor2014

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

[#Blogovision2014: Vier]

by lkrory21


****
Baby Guru
Marginalia [Inner Ear]

Πόσους δίσκους μπορείς να τους ακούς πάντα και για πάντα, ό,τι και να γίνει, όπως και να είσαι, όπου και να βρίσκεσαι. Βaby Guru στην πόλη, Βaby Guru και στην εξοχή, Μarginalia στο βουνό, Μarginalia και στην παραλία, είτε χαρούμενος, είτε λυπημένος, είτε αναίσθητος, είτε πριν πέσεις για ύπνο, είτε μόλις ξυπνήσεις, είτε για απεριτίφ, είτε για χωνευτικό, είτε μέσα σε έναν πίτα προαστιακό, είτε σε ένα ασθμαίνον τρόλευ και πάντα όταν τρέχεις; Εκατό χιλιόμετρα είναι πολλά πολλά repeat. [Vicky]

****
Ghettoville [Werk Discs /Ninja Tune]

"I wanted this record to sound brittle, as if you were an addict and you feel like the world is crumbling around you" δηλώνει ο Darren Cunningham για το φημολογούμενο ως τελευταίο του άλμπουμ ως Actress και όντως η βόλτα στην δύστοπική Ghettoville είναι γεμάτη δύστροπους και δυσοίωνους ήχους και beats. Μετά την μέση, από το 'Gaze' και έπειτα, αρχιζουν και μπαίνουν αχτίδες φωτός ενώ το πράγμα μπερδέυεται ακόμα περισσότερο στο κλείσιμο με τα μεταλλαγμένα r'n'b/hip-hop θραύσματα των 'Don't', 'Rap' και 'Rule' που φέρνουν στο μυαλό τα βιντεάκια που σκάρωνε κάποτε ο Daniel Lopatin (aka Oneohtrix Point Never) στο Youtube ως Sunset Corp. [lkrory21]

****
Lykke Li
I Never Learn [LL Recordings/Warner Music]

Θα μας πει και η Lykke Li ότι τα θελε και τα παθε. H χωρισμένη της χρονιάς βγάζει ένα δίσκο που ξεπερνάει τα πάντα (σε αντίθεση με αυτή, πόσο αγαπώ τα παράδοξα) και δημιουργεί το ιδανικό soundtrack των απανταχού πονεμένων ανά τη γη. Ακόμη και να μη πονάς, η Lykke Li είναι τόσο καταπληκτική σε αυτό το δίσκο που θέλεις να πονάς για να κλάψεις λίγο με τα κομμάτια της. Και για να παραθέσω και την προσωπική μου ιστορία, εμένα μου έδωσε απάντηση σε κάτι που ερωτήθηκα πρόσφατα: ‘Πως είναι να σε τρώει κάτι μέσα σου μόνιμα; Τhere’ll be no rest for the wicked, αγαπητοί μου φίλοι. [EveofDes]