[Bassweight]

Σήμερα Τριτη 22/3 και στα πλαίσια της θεματικής "Μουσικός Μάρτης" προβάλλεται στον Δαναό (Λ.Κηφισίας 109) το πολύ ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ για την εξέλιξη της dubstep μουσικής Bassweight (ώρα έναρξης: 20:30, 6 ευρώ). 

Όπως είχα γράψει και όταν είχε προβληθεί στο Bios τον Νοέμβρη στα πλαίσια της βραδιάς From Dub To Dubstep:

"Για αρχή η προβολή του αρκετά ενδιαφέροντος ντοκυμαντέρ για το dubstep με τιτλο BassWeight στον πάνω όροφο του χώρου. Ξεκινώντας από τους δρόμους και τα council estates του Croydon και φτάνοντας μέχρι το Αμστερνταμ, το Σάο Πάολο και το Τόκυο, μας έδειξε την πορεία του εν λόγω genre καθώς ξεπηδούσε από τα απομεινάρια του UK Garage ενώ συμμετέχουν πρωτεργάτες του είδους (Skream, Benga, Kode9, Digital Mystikz, The Bug, κλπ), η Mary Ann Hobbs αλλά και μκρότερα ονόματα. Πολύ αστείες οι σκηνές με Skream και Benga που μας αποκαλύπτουν μεταξύ άλλων πως το dubstep παραλίγο να ονομαστεί... "raggage" ("sounds like a disease")."

Δείτε και το trailer παρακάτω τώρα και το βράδυ να πάτε να το δείτε!

Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!

[An Island]

AN ISLAND:  A film by VINCENT MOON featuring EFTERKLANG 

Στα πλαίσια της παγκόσμιας προώθησης της νέας ταινίας του Vincent Moon για τους Efterklang με τίτλο "An Island" το blog elafini.blogspot.com (της φίλτατης συμπαραγωγού στο Poplie Elafini) και ο πολυχώρος Ε.Δ.Ω. διοργανώνουν και σας προσκαλούν στην μοναδική Aθηναϊκή προβολή της. 

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011 στις 20:00.
Πολυχώρος Ε.Δ.Ω. (Δανιήλ Προφήτου 18, Κεραμεικός) 
Είσοδος Ελεύθερη.

Σχετικά με την ταινία:

August 2010, French filmmaker Vincent Moon and Efterklang's 8 piece-live band met up on an island in the Danish country side. The objective was to shoot a film. A film with the same length as an album, and a film full of performances, experiments and collaborations. Over an intense period of 4 days Efterklang collaborated with more than 200 local musicians, kids and parents, creating new performances and interpretations of songs from their Magic Chairs album. It was all filmed by Vincent Moon who same time conducted several filmic and musical experiments with Efterklang as his dedicated play mates.

An Island video teasers:

Αυτά προς το παρόν... 
...See ya in the pit!

Links:
An Island (Off.site)
Efterklang (Off. Site)
Vincent Moon (Off.Site)
Elafini (blog)
Πολυχώρος E.Δ.Ω. (off.site)

[Ταξιδιάρα Ψυχή]

Αρκετά ενδιαφέρον εντέλει το ντοκυμαντέρ της Αγγελικής Αριστομενοπούλου με τίτλο Ταξιδιάρα Ψυχή για τον Γιάννη Αγγελάκα. Από το υπότιτλο και μόνο ("στα χρόνια της All Together Now" καταλαβαίνει κανείς ότι ασχολείται ελάχιστα με τις Τρύπες (αν και στην αρχή έχει ενδιαφέρον footage από το backstage και την συναυλία από την εμφάνιση τους στο Marquee του Λονδίνου το 1994) και πολύ περίσσοτερο με τους Επισκέπτες αλλά και τις συνεργασίες του με τον Νίκο Βελιώτη.

Χωρίς να προσφέρει και τίποτα καινούργιο σε αυτά που ήδη ξέραμε και χωρίς να λειτουργεί ως χρονολογική - εγκυκλοπαιδική καταγραφή της μουσικής του πορείας (όπως σχολίασε εύστοχα και ο @theskyetc, κάποιος που δεν ξέρει ποιος είναι ο Αγγελάκας δεν θα το μάθει από το εν λόγω ντοκυμαντέρ) η Ταξιδιάρα Ψυχή -ανάμεσα σε πολύ ωραίες εικόνες στην φύση, αυτοσχέδια κρητικά γλέντια με ριζίτικα, αποσπάσματα από πρόβες ή συναυλίες των Επισκεπτών και αλλά πολλά γυρισμένα στην διάρκεια 2 χρόνων- απλά επιβεβαιώνει το πόσο σημαντική φιγούρα παραμένει ο Αγγελάκας μέσα στο πολύπαθο "ελληνικό" "ροκ". 

Κυρίως γιατί επικεντρώνοντας στην μετά-τις-Τρύπες πορεία δείχνει το γιατί ως μουσικός του αξίζει μεγάλος σεβασμός (και τον εισπράττει!) αφού δεν επαναπαύθηκε στις "δάφνες του" (ο ίδιος με πέντε σεσσιονάδες να παίζουν τα τραγούδια από τις Τρύπες θα γέμιζαν εύκολα Λυκαβηττούς κάθε καλοκαίρι και τα κάθε είδους Gagarin τους χειμώνες. Μιλάμε για easy money. Όχι;) αλλά πειραματίστηκε και εξελίχθηκε πολύ όμορφα μουσικά. Νομίζω ότι αυτό μπορούν να του το αναγνωρίσουν ακόμα και αυτοί-ες που δεν τον αντέχουν ούτε λεπτό στα ηχεία τους. Και δεν είναι και λίγο αυτό όταν η τελευταία μόδα είναι επανασυνδέσεις - "αρπαχτές" να τα μαζέψουμε.

Η Ταξιδιάρα Ψυχή προβάλλεται από τις 30 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους Μικρόκοσμος (Αθήνα) και Ολύμπιον (Θεσ/νίκη) και σας προτείνω να πάτε να την δείτε.

Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!


Οι φωτογραφίες είναι από το επίσημο blog του ντοκυμαντέρ.

Αμοργιανό μου πέραμα...

Απόψε το βράδυ στην τηλεόραση του ΣΚΑΙ, 23:00, συντονιστείτε....

Πάρβας, Άγονη Γραμμή (2008) του Γεράσιμου Ρήγα.

Ορίστε το τρέηλερ:



...και ορίστε μια μικρή ...προθέρμανση σε mp3, η άψογη ambient dub εκτέλεση του γνωστού παραδοσιακού αμοργινού τραγουδιού από την πάντα συμπαθεστάτη Κρίστη:

Κρίστη Στασινοπούλου - 'Αμοργιανό Μου Πέραμα' (mp3)
Τα Μυστικά Των Βράχων (2002, Hitch-hyke Records)

Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!




.

Διασχίζοντας την γέφυρα...

1. Πως μας είχε ξεφύγει αυτό το πολύ ωραίο ντοκυμαντέρ του Fatih Akin με παρουσιαστή τον "πολύ" Alexander Hacke και θέμα την μουσική της Κωνσταντινούπολης (Ιστανμπούλ) αλλά και της Τουρκίας εν γένει; Τελικά το να μείνεις μέσα και να μην βγεις "με τον κυρίαρχο λαό" Σάββατο βράδυ στα νυφοπάζαρα του Γκαζιού ή του Ψυρρή, στα ultra hipster bars της Καρύτση για young trendy professionals, κλπ, κλπ, κλπ έχει και τα καλά του!!! Ανάμεσα σε αδιάφορες ταινίες και "άντε γεια" προγράμματα, η ΕΤ-1 έκανε και πάλι την διαφορά!

2. Πως -ενώ έχουμε γυρίσει την μισή Ευρώπη και βάλε (μέχρι τον ...Περσικό κόλπο έχει φτασει η χάρη μας. Αμ πως;!)- μας έχει ξεφύγει η Κωνσταντινούπολη που είναι και τόσο κοντά, εδώ απάνω γειτονιά, και δεν την έχουμε επισκεφθεί; Πρέπει να προγραμματιστεί ένα ταξιδάκι προς τα εκεί και λίαν συντόμως!!!

3. Ορίστε το trailer του Crossing The Bridge: The Sound Of Istanbul μέσω Youtube:


4. ...και ορίστε το τραγούδι των τίτλων του τέλους σε mp3. Η γνωστή και μη εξαιρετέα ...Sertab σε μια απολαυστική τσιφτετελοαμανέδικη εκτέλεση του 'Music' της Madonna. Δώσε!

Sertab Erener - 'Music' (mp3)

Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!

Links:
Crossing The Bridge (off.site)
Crossing The Bridge (IMDB)
Κωνσταντινούπολη / Istanbul (wikipedia)

Φώτο: 1. Το πόστερ του ντοκιμαντέρ. 2. Η γέφυρα του Βόσπορου σε νυχτερινή λήψη. (πατήστε πάνω, μεγαλώνει!)



.

Anvil! The Story Of Anvil...

Ξεχάστε την Celine Dion, τον Bryan Adams, τους post rock-άδες της Constellation, τους Arcade Fire και άλλα τέτοια ...φλώρικα! Εδώ το καλό καναδικό heavy metal των Anvil (θυμηθείτε επίσης τους συμπατριώτες τους Annihilator και Voivod!) που ξεπηδά από το παρελθόν χάρη στο ολοκαίνουργιο ντοκυμαντέρ Anvil! The Story Of Anvil .

Δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται για το νέο, από την πραγματική ζωη βγαλμένο αυτή την φορά, This is Spinal Tap ...όπως φημολογείται* αλλά από τα reviews (όπως πχ του τελευταίου Uncut και αλλού) και από το trailer, το Anvil! The Story Of Anvil πρέπει να είναι απολαυστικότατο - ειδικά αν γνωρίζατε ποιοί ήταν/είναι οι καναδοί χεβιμεταλλάδες Anvil από το ..."μεταλλικό" σας εφηβικό παρελθόν όπως σε αυτά εδώ τα μέρη!

Ορίστε και το trailer μέσω Youtube:


Να το φέρει κάποιος Ελλάδα για προβολή ...τώρα!

Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!

Links:
Anvil! The Story Of Anvil (IMDB)
Anvil! The Story Of Anvil (off.site)
Anvil (Wikipedia)
Anvil (All Music Guide)
Anvil (off.site)

* Τρελή σύμπτωση: Ο drummer των Anvil λέγεται Robb Reiner (με δύο b) ενώ σκηνοθέτης του This Is Spinal Tap είναι ο ...Rob Reiner!

Φώτο: Οι Anvil με την Sarah Brown (σύζυγος του βρετανού πρωθυπουργού Gordon Brown!!!) στο 52o BFI London Film Festival.



.

At The Movies: CSNY Deja Vu (2008)

Κάναμε την πρώτη μας βόλτα (επιτέλους!!!) στο ...Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματόγραφου της Αθήνας και είδαμε σε μια μισοάδεια -δυστυχώς- αίθουσα το ντοκυμαντέρ CSNY Deja Vu που έχει ως θέμα την περιόδεια Freedom Of Speech του 2006 των θρυλικών (και αγαπημένων εδώ γύρω) Crosby Stills Nash & Young ενώ ο πόλεμος ακόμα καλά κρατούσε στο Ιράκ.



Με την βοήθεια του γνωστού δημοσιογράφου Mike Cerre που ενσώμανεται στο tour κατά τον ίδιο τρόπο που ενσωματώνεται ως πολεμικός ανταποκριτής σε μονάδες στο Ιράκ, παρακολουθούμε την εξέλιξη της περιοδείας (που το setlist της βασίζεται τόσο στα classics της τριαδοτετράδας όσο και στο αιχμηρό αντι-Bush άλμπουμ Living With War του Neil Young) και τα πέριξ αυτής γεγονότα καθώς και κάποιες παράλληλες ιστορίες βετεράνων πολέμου, των οικογενειών τους και υποψήφιων για το Κογκρέσο που αντιτίθονταν στην αμερικάνικη επέμβαση και κατοχή στο Ιράκ.

Χωρίς να δρέπει και σπουδαίες δάφνες από κινηματογραφικής απόψεως είναι η αλήθεια, το CSNY Deja Vu συνδυάζει αρχειακό υλικό (πόλεμος Βιετνάμ, οι CSNY στα 60s/70s -σούπερ!-, τις ταραχές στο Πανεπιστήμιο του Kent - βλέπε 'Ohio'-, οι διαδηλώσεις, κλπ) με σκληρές (ενιότε σοκαριστικές) εικόνες από το Ιράκ σήμερα, πλήθος συνεντεύξεων και φυσικά αρκετό και πολύ ενδιαφέρον 'ζωντανό' υλικό από την περιοδεία.

Αυτά τα μέσα χρησιμοποιεί λοιπόν το εν λόγω ντοκιμαντέρ για να θέσει με αρκετά αντικειμενικό τρόπο αμείλικτα ερωτήματα τόσο για το θέμα του πολέμου, της ελευθερίας του λόγου στην Αμερική, την τρομολαγνεία, κλπ όσο και για το αν 4 γερασμένοι εκατομμυριούχοι πρώην χίππηδες με μέσο όρο ηλικίας τα 62,5 χρόνια (!) που δίνουν συναυλίες με 200$ εισιτήριο(!) είναι οι κατάλληλοι φορείς που θα σηκώσουν το λάβαρο της αντίδρασης ξανά και το ίδιο επιτυχημένα όπως στα 60s/70s και εν τέλει -σε ένα δεύτερο επίπεδο θα λέγαμε- αν όντως η μουσική μπορεί να αλλάξει τον κόσμο.

Παρ' όλο που φυσικά στο τέλος οι CSNY κατά τρόπον τινά "θριαμβεύουν" πάνω από τις αντιξόοτητες, το ντοκυμαντέρ δεν είναι αγιογραφία - "Δι' ευχών των Αγίων Crosby Stills Nash & Young ημών"(!!): έτσι δεν παραλείπονται πχ τα προβλήματα στις πρώτες απροβάριστες και μετριότατες συναυλίες (θα γελάσετε πολύ σε μια σκηνή με τον γερό - Stephen Stills όπου σωριάζεται φαρδύς πλατύς επί σκηνής ενώ προσπαθεί να "ροκάρει"), οι σκληρές κριτικές των αμερικάνικων ΜΜΕ, οι αντιδράσεις των ακροατηρίων στις νότιες και μεσοδυτικές (και βαθειά ρεμπουμπλικανικές) πολιτείες -τα γιουχαϊσματα και η μαζική οργισμένη αποχώρηση μέρους του κοινού στην Ατλάντα εντυπωσιάζούν- ή ακόμα και οι προβληματισμοί των ίδιων των μελών του θρυλικού γκρουπ - δείτε πάλι τον Stephen Stills να αναρωτιέται απογοητευμένος αν μετά από τόσα χρόνια καριέρας αξίζει να γιουχάρεται από τα ακροατήρια.

Παράλληλα θα απολαύσετε μουσικά και οπτικά το θρυλικό γκρουπ που όταν το "έχει", το "έχει" παρά το γεγονός ότι έχουν γεράσει (και χοντρύνει!) και μάλιστα πολύ άσχημα. Ανατριχιαστική η εκτέλεση του 'Find The Cost Of Freedom' με τις φωνές να το έχουν ακόμα -μην σας πούμε ότι λόγω των σπασμένων από την ηλικία φωνών γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον-, έστω και αν κατά την διάρκεια του τραγουδιού, ο φίλτατος Neil εκβιάζει λίγο το συναίσθημα μας πετάγοντας μας και κάποια close-ups της μητέρας ενός νεκρού στρατιώτη που τραγουδά κλαίγοντας.

Ενδιαφέρον σε γενικές γραμμές ντοκυμαντέρ και όχι μόνο για τους fans των CSNY ή μουσικόφιλους - αν και αυτοί-ες θα απολαύσουν αρκετά και το μουσικό μέρος. Λόγω θεματολογίας βλέπεται και back 2 back με το εξίσου ενδιαφέρον Shut Up & Sing που ασχολείται με τις περιπέτειες και τον πόλεμο που δέχθηκαν οι Dixie Chicks μετά από δηλώσεις εναντίον του George Bush.

Εδώ το τραίηλερ του CSNY - Deja Vu:

Αυτά προς το παρόν...

...See Ya In The Pit!

Links:

CSNY Deja Vu (off.site)

CSNY Deja Vu (IMDB)

Crosby Stills Nash & Young (off.site)

As Seen On DVD: The Future Is Unwritten

Χα! Με αδικαιολόγητη και απρεπέστατη καθυστέρηση ενός χρόνου και σε DVD πια, είδαμε επιτέλους το ντοκυμαντέρ για τον John Graham Mellor, γεννημένο στην Άγκυρα και γιό διπλωμάτη, frontman της "only band that matters" επί περίπου 10 χρόνια, "χαμένος" επί άλλα 10 χρόνια ('The Wilderness Years' όπως τα αποκαλεί ο ίδιος) όπου ασχολήθηκε με soundtracks, την ηθοποιία, την techno(!) και τους Latino Rockabilly War για να επανέλθει, σημαντικότερος όσο πότε, με τους Mescaleros για τρια συνολικά άλμπουμ ενώ εδέησε ο θεός - ευθυγραμμιστηκαν τα αστέρια - γκρεμίστηκαν χιλιάδες φούρνοι και τον είδαμε και ζωντανά και εμείς εδώ στην Ελλάδα στο Σπόρτινγκ τον Νοέμβρη του 2001.

Περίπου ένα χρόνο μετά, προπαραμονές Χριστουγέννων του 2002, άφησε την τελευταία του πνοή από καρδιά αφού όμως πρόλαβε -στο τσακ!- να εμφανιστεί για μια τελευταία φορά με τον Mick Jones σε συναυλία για την ενίσχυση των απεργούντων τότε πυροσβεστών στο Λονδίνο και εν τέλει έμεινε ένα δυσαναπλήρωτο -με όλη την σημασία της λέξεως- κενό στην μουσική μας. Η φράση που συνοψίζει πιθανώς καλύτερα την ζωή και το έργο του Joe Strummer είναι ο παρακάτω στίχος των Hold Steady:

"Raise a toast to St.Joe Strummer
I think he might have been our only decent teacher"
από το 'Constructive Summer' (Stay Positive, 2008)
Από την άλλη ο Julien Temple έχει κάνει εκπληκτική δουλειά στο εν λόγω ντοκυμαντέρ στο να παρουσιάσει τον Joe και ευτύχως χωρίς να το ρίξει στην εύκολη αγιογραφία - "Δι' ευχών των αγιών και του Strummer ημών" (!!!). Έτσι δεν λείπουν και οι πιο "σκοτεινές" στιγμές της ζωής, του χαρακτήρα και της καριέρας του όπως η αυτοκτονία του ακροδεξιού αδελφού του, η πλάτη που γύρισε στους 101ers και τους φίλους-ες του μόλις είδε του Sex Pistols τότε και το γύρισε στο Punk, η αμφιλεγόμενη σχέση του αλλά και ο εν γένει ρόλος του μάνατζερ Bernie Rhodes, η απόλυση του Mick Jones και του Topper Headon νωρίτερα, κλπ, κλπ.

Πλήθος οπτικοακουστικού υλικού εναλάσσεται με συνεντεύξεις από μια στρατιά από ηθοποίους, φίλους-ες, μουσικούς, κλπ που γνώρισαν και σχετίστηκαν με τον Joe ενώ το context που έστησε για τα γυρίσματα ο Temple με τα campfires που στήθηκαν σε Λονδίνο, Δουβλίνο, Νέα Υόρκη και άλλου έγινε (και πολύ επιτυχημένα μάλιστα!) προς ανάμνηση αυτών που έστηνε ο Strummer στο Glastonbury ή άλλα βρετανικά φεστιβάλς. Η μόνη εντυπωσιακή απουσία είναι αυτή του Paul Simonon, ποιος ξέρει άραγες γιατί...

Anyway, το The Future Is Unwritten αποτελεί αδιαμφισβήτητο must see για οποιοδήποτε μουσικόφιλο-η ακόμα και μη fan (αν είναι δυνατόν - ιεροσυλία we say!) του μουσικού έργου του Joe. Το μέλλον είναι άδηλο λοιπόν...

Ορίστε και o Joe Strummer παρέα με τον Mick Jones (19 ολόκληρα χρόνια είχαν να βρεθούν στο ίδιο "σανίδι") στο Acton Town Hall στις 15/11/2002:



Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!

Links:
The Future Is Unwritten (off.site)
The Future Is Unwritten (IMDB)
Joe Strummer (Wikipedia)
Joe Strummer (All Music Guide)

As Seen On DVD: Grizzly Man

Grizzly Man (2005, 103')
Σκηνοθεσία: Werner Herzog

Μια από τις πιο ιδιαίτερες ταινίες - ντοκυμαντέρ που έχουμε δει εδώ και πολύ καιρό. Ο Γερμανός σκηνοθέτης W.Herzog ρίχνει μια κριτική ματιά στη ζωή και το έργο του αμερικάνου φιλόζωου ακτιβιστή Timothy Treadwell χρησιμοποιώντας πλάνα από περίπου 100 ώρες βίντεο του ιδίου από τη ζωή του με τις αρκούδες στο εθνικό πάρκο Katmai στην Αλάσκα, συνεντεύξεις φίλων και γνωστών, τηλεοπτικά αποσπάσματα, κλπ.


Ο Timothy Treadwell, επί αρκετά χρόνια κάθε καλοκαίρι, έμενε (χωρίς μέσα προστασίας όπως όπλο, κλπ) στο Katmai National Park κυριολεκτικά μαζί με τις αρκούδες προστατεύοντας τις από τους λαθροκυνηγούς, κινηματογραφώντας τις συνηθειές τους και παρουσιάζοντας τες με ανθρωπομορφικά χαρακτηριστικά (μιλώντας τους, δινοντας τους ονόματα, κλπ) και ως πηγή αρμονίας και σοφίας. Στον αντίποδα, οι κάτοικοι της περιοχής, οι δασοφύλακες, κλπ που υποστήριζαν ότι ήταν λάθος που έμενε με τις αρκούδες (καθώς είναι όντως επικίνδυνα ζώα) κάνοντας τες να συνηθίζουν την ανθρώπινη παρουσία. Επιπλέον, σύμφωνα με τα στατιστικά που παρουσιάζονται στο φιλμ, οι περιπτώσεις λαθροθηρίας ήταν ελάχιστες στην περιοχή.

Τελικά, τον Οκτώβρη του 2003, την τελευταία μέρα πριν αποχωρήσουν για εκείνο το καλοκαίρι από το πάρκο ο T.Treadwell και η φίλη του Amie Huguenard , μια πεινασμένη αρκούδα που δεν είχε πέσει σε χειμερία νάρκη τους επιτέθηκε σκοτώνοντας τους (Στο φιλμ αναφέρεται στα υπολείμματα σάρκας και ρούχων που βρέθηκαν στο στομάχι της αρκούδας όταν την σκότωσαν οι δασοφύλακες).

Τρια είναι τα βασικά στοιχεία που θα σας κάνουν εντύπωση και θα σας συγκινήσουν στο Grizzly Man. Το πρώτο είναι η αφέλεια του Treadwell σε συνδυασμό με την σχεδόν ψυχοπαθολογική σχέση του με τις αρκούδες και τον υστερικό χαρακτήρα του όπως αποκαλύπτεται από τους ακατάσχετους μονόλογους του on camera.

Το δέυτερο είναι η αφήγηση - κριτική ματιά (άσχετα αν συμφωνεί κανείς ή όχι) του σκηνοθέτη που λειτουργεί ως η φωνή του ρεαλισμού, της λογικής και της απομυθοποίησης της ιδεαλιστικής άποψης για την φύση.

Το τρίτο και ίσως σημαντικότερο είναι οι ομολογουμένως εντυπωσιακές λήψεις και στιγμιότυπα όχι από αλλά μέσα στην άγρια φύση που περιείχαν οι κασσέτες του Treadwell. Δείτε την απίστευτης βιαιότητας σκηνή με την μάχη δύο αρκούδων περίπου στην μέση του έργου και θα καταλάβετε τι εννοούμε...

Η σκήνη που όμως σοκάρει πραγματικά είναι βλέποντας την έκφραση και ακούγωντας τα λόγια του σκηνοθέτη καθώς ακούει στα ακουστικά (και τελικά δεν αποκαλύπτει στην ταινία προς τιμήν του) τα περίπου 6 λεπτά μόνο ήχου (ήταν κλειστό το καπάκι) που υπάρχουν καταγεγραμμένα στην κάμερα του Treadwell από την στιγμή της επίθεσης της αρκούδας εναντίον του...

Ένα ιδιαίτερα καλογυρισμένο ντοκυμαντέρ για μια ιδιαίτερη ιστορία πάνω στη σχέση ανθρώπου και φύσης που πρέπει να δείτε οπωσδήποτε!

Εδώ το trailer



Links:
Grizzly Man (off.site)
Grizzly Man (IMDB)
Grizzly Man (Wikipedia)
T.Treadwell (Wikipedia)

Notes From The Digital Underground #29: "The Corporation"

Leonard J. Paul - The Corporation(OST), Kikapu, 2006

Kαλώς ήρθατε στο 29ο N.F.T.D.U (και 1ο για το 2007!) που ασχολείται με μουσική από netlabels και άλλες μορφές ελεύθερης (free as in speech and free as in beer!) διάδοσης μουσικής εκτός των παραδοσιακών καναλιών (δισκογραφικές, κλπ) και μέσω του internet.


Πάνω στην εκπνοή του 2006, η Kikapu Netlabel, από τα πιο δημοφιλή και γνωστά net labels αυτήν τη στιγμή, κάνει την κίνηση ματ που θα μείνει ιστορική (τουλάχιστον στον "μικρόκοσμο" των netlabels) και κυκλοφορεί ίσως την πλέον "αναγνωρίσιμη" κυκλοφορία για net label!

Η Kikapu λοιπόν κυκλοφορεί ως net κυκλοφορία (Kpu 101) το soundtrack (εκτός φυσικά των τραγουδιών που περιλαμβάνονταν από Do Make Say Think, Yo La Tengo, κλπ) του καναδέζικου ντοκυμαντέρ με τίτλο The Corporation. To εν λόγω ντοκυμαντέρ ασχολείται με στην λειτουργία των επιχείρησεων (πολυεθνικών, κλπ) συγκρίνοντας τες με ανθρώπους με ψυχικές διαταραχές. Είχε προβληθεί πριν 2 περίπου χρόνια με κάποια επιτυχία προκαλώντας κάποιο ντόρο (έλα, το θυμάστε! Δεν μπορεί...).

Τι θα ακούσετε; Ολόκληρο το original score και έξτρα κομμάτια επηρρεασμένα από το φιλμ ντοκυμαντέρ από τον καναδό Leonard J. Paul. O Leonard J.Paul έχει σπουδές πάνω στους υπολογιστές και την ηλεκτροακουστική μουσική και ασχολείται με την παραγωγή μουσικής εδώ και δέκα χρόνια ειδικότερα για video games. Μεταξύ άλλων έχει συνεισφέρει μουσική για τίτλους όπως το Need For Speed: Hot Pursuit 2 και το Max Payne 2. To The Corporation περιλαμβάνει 28 συνολικά εξ ολοκλήρου instrumental κομμάτια (με κάποια σκόρπια spoken word samples) σε "σκοτεινά" ηλεκτρονικά ηχοτοπία που "περιδιαβαίνονται" και χωρίς την βοήθεια της εικόνας του φιλμ.

To Corporation OST μπορείτε να το βρείτε διαθέσιμο (ολόκληρο σε zipped αρχείο με το artwork μαζί ή μεμονωμένα tracks) για downloads από την αντίστοιχη σελίδα της Kikapu (mp3 VBR) ή από την αντίστοιχη σελίδα στο Archive.org σε mp3 (320kbps ή VBR) και ogg. Εδώ ή δεξιά στο τμήμα MP3 of the Week μπορείτε να βρείτε ως δείγμα το "Theme (Feature)". Καλή ακρόαση!

Links:
The Corporation OST (Kikapu)
The Corporation OST (Archive.org)
The Corporation (Off.Site)
The Corporation (IMDB)
Leonard J. Paul (Off.Site)
Leonard J. Paul (bio)

As Seen On DVD: DiG!

Dig! (2004, USA, 107')
Σκηνοθεσία: Ondi Timoner
Παίζουν: Anton Newcombe, Courtney Taylor, κλπ.

Δεν χρειάζεται να είστε φανς ούτε των Dandy Warhols ούτε των The Brian Jonestown Massacre για να παρακολουθήσετε αυτό το πολύ ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ της Ondi Timoner με αφηγητή τον Courtney Taylor των D.W., το οποίο είχε προβληθεί και στις περυσινές Νύχτες Πρεμιέρας, αν θυμάστε.

To Dig!, μονταρισμένο από πάνω από 2000 ώρες λήψεων, μας δείχνει περί τα 7 χρόνια από την παράλληλη πορεία και σχέση αγάπης - μίσους μεταξύ των δύο αμερικάνικων γκρουπς με τους μεν Dandy Warhols να εκτοξεύονται στην κορύφη ενώ τους Brian Jonestown Massacre ένεκα της αλλοπρόσαλης στάσης του Anton Newcombe να παραμένουν στα στενά όρια του underground (παρά και την παραδοχή των ίδιων των D.W. ότι ήταν καλύτεροι από αυτούς) με άπειρες αλλαγές μελών, τσακωμούς, συλλήψεις και άλλα δεινά.

Θέματα όπως η μεγαλοφυία σε συνδυασμό με την μεγαλομάνια, οι ζήλειες και κόντρες μεταξύ μουσικών, η ατυχία ή η τύχη που μπορεί να οδηγήσει μια μπάντα στα ύψη ή στην διάλυση και το πως δουλεύει η μουσική βιομηχανία από τα μέσα διατρέχουν το φιλμ, για αυτό και αποτελεί must see για μουσικόφιλους-ες.

Χαρακτηριστική σκήνη: Οι Dandy Warhols μέσα σε αυτοκίνητο αφού έχουν λάβει ένα "δώρο" από τον Anton Newcombe των BJM που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και σφαίρες με τα ονόματα τους(!):

- They're stalking us now. I will not have them anywhere near me again.
- I'll still buy their albums though.

Δεν προκαλεί φυσικά έκπληξη, ειδικά αν δείτε το φιλμ, το γεγονός ότι ο Anton Newcombe έχει αποκυρήξει το Dig! Δειτέ εδώ την άποψη του για το φιλμ (από το site των BJM).

Συνολικά ενδιαφέρον μουσικό ντοκυμαντέρ με δύο αρνητικά σημεία κατα την γνώμη μας. Οι D.W. έχουν την μερίδα του λέοντος στην παρουσίαση ενώ όσον αφορά τους BJM στέκεται περισσότερο στα παρα-μουσικά (τσακωμοί και κλωτσομπουνίδια επι σκηνής, κλπ) παρά στην ίδια την (έξοχη) μουσική τους. Περιλαμβάνει και σκηνές από την πρώτη επίσκεψη των D.W. στην Ελλάδα τον Μάρτη του 2001.

Εδώ το trailer:



Links:
Dig! (off.site)
Dig! (IMDB)
Dig! (Wikipedia)