Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Movies. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Movies. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2017

[The Art Of Organized Noize]

by lkrory21
Πολύ ενδιαφέρον μουσικό ντοκυμαντέρ που μπορείτε να βρείτε στο Netflix και αφηγείται την ιστορία των Organized Noize, ένα τρίο παραγωγών από την Atlanta που μεσούρανησαν στο hip-hop/r'n'b από τις αρχές των 90s έως και τις αρχές/μέσα 00s και υπήρξαν ένας από τους πυλώνες -σε μια παράλληλη πορεία με αυτά που συνέβαιναν επίσης στο Miami (Miami Bass Sound), στο Memphis (βλ. Crunk, Three 6 Mafia, κλπ), Texas (βλ. UGK, ο chopped and screwed ηχος του DJ Screw, κλπ)- που έφεραν το hip-hop του Αμερικάνικού νότου (Third Coast) αρχικά ως σημαντικό τρίτο πόλο ανάμεσα  στην παραδοσιακή κόντρα Ανατολικής και Δυτικής ακτής και τελικά ως το κυριάρχο παράδειγμα του hip-hop/r'n'b ήχου.


Οι Organized Noize (Rico Wade, Raymond Marley και Sleepy Brown) ξεκίνησαν τις παραγωγές τους από ενα βρώμικο, γεμάτο υγρασία υπόγειο κάτω από την οικία της οικογένειας Wade (το γνωστό "Dungeon" που ουκ ολίγες φορές αναφέρεται στα τραγούδια της ομήγυρης) για να φτάσουν στα top του Billboard (βλ. TLC - 'Waterfalls', En Vogue - 'Don't Let Go', κλπ), είναι εν πολλοίς υπεύθυνοι για τον ήχο όλου του Dirty South (βλ. Outkast, Goodie Mob, Cee-Lo Green, κλπ και μια σειρά από μικρότερα ονόματα) ενώ ο ήχος του βρήκε δρόμο ακόμα και σε ονόματα εκτός του "νότου"  (Brandy, Queen Latifah), σε soundtracks γνωστών "μαύρων" φιλμς (Higher Learning, Set It Off, Bullworth, κλπ) ή ακόμα και σε θρύλους της μαύρης μουσικής όπως ο Curtis Mayfield και οι Earth, Wind and Fire.

Το The Art Of Organized Noize είναι σε σκηνοθεσία Quincy Jones III (γιός του πασίγνωστου μουσικού παραγωγού), ο οποίος ξέρει τι θέλει να μας διηγηθεί και είναι γνώστης του θέματος. Ο QJ III ήταν επίσης και παραγωγός στο πολύ ενδιαφέρον The Carter (2009) -συστήνεται ανεπιφύλακτα και σε μη hip-hop fans- που ακολουθεί τον Lil Wayne σε μια σκηνοθετική γραμμή "fly on the wall" λίγο πριν και μετά την κυκλοφορία του υπερεπιτυχημένου Tha Carter III που τον έβαλε για τα καλά στην πρώτη γραμμή του αμερικάνικου mainstream.ενώ έχει ουκ ολιγές περγαμηνές και σε άλλες "μαύρες" σειρές και ταινίες. Αξίζει να σημειωθεί πως το The Art Of Organized Noize μοιράζεται επίσης την ίδια ομάδα παραγωγής με το  προαναφερθέν The Carter.

Το ντοκυμαντέρ ακολουθεί μια τυπική αφηγηματική γραμμή ντοκυμαντέρ τύπου τα δύσκολα πρώτα χρόνια>η επιτυχία>η πελαγοδρομήση και η αποτυχία>η -περίπου- θριαμβευτική επιστροφή/σύνδεση με το σήμερα και φυσικά το τυπικό μοντάζ λίγο μουσική > λίγο μπλα-μπλα από κάποιο talking head επι της οθόνης και πάλι από την αρχή  αλλά καταφέρνει να διηγηθεί εντέλει με πολύ ενδιαφέρον τρόπο τόσο τα της μουσικής και το τι πρόσθεσαν στο hip hop και την r'n'b (απομάκρυνση από τις sample-based παραγωγές προς ένα περίτεχνο soulful υβρίδιο με τον ξερό ήχο του 808 στα beats 'σε συνδυασμό με μεγάλη χρήση φυσικών οργάνων: πλήκτρα, μπάσο, κιθάρα, κλπ) αλλά και τις επιχειρηματικές περιπέτειες των Organized Noize όπως η συνδεση με την LaFace του L.A. Reid που τους έφερε στο προσκήνιο αλλά και το αποτυχήμενο deal 20.000.000 δολλαρίων με την Universal που τους έστειλε για χρόνια στα ...αζήτητα.

Μεταξύ των καλεσμένων παρελαύνoυν φυσικά όλα τα μέλη των Outkast (Andre 3000, Big Boi), Goodie Mob (Cee-Lo, Khujo, T-Mo and Big Gipp), Ludacris, Puff Daddy (που σκηνοθέτησε το πρώτο video των Outkast), o Future (υπόψιν ειναι και η ζωντανή σύνδεση των ON με το hip-hop του σήμερα αφού είναι πρώτος ξάδερφος του Rico Wade), o 2 Chainz, πρωήν μανατζερς, νεότεροι παραγωγοί όπώς ο Sonny Digital και ο Metro Boomin', κλπ.

Το ενδιαφέρον του ντοκυμαντέρ -σε μια ακόμα αντιστοιχία και με το The Carter- είναι ότι τολμά και πιάνει τα αντικείμενα του και σε πιο άβολες και αμήχανες στιγμές όπως η εμφάνεστατη πικρία τους που οι Outkast δεν χρησιμοποίησαν το τριο των Organized Noize στο υπερεπιτυχημένο Speakerboxx/The Love Below (2003,11 φορές πλατινένιο και 2ο hip-hop άλμπουμ στη ιστορία που κέρδισε Grammy ως Album Of The Year), τον Sleepy Brown σχεδόν άκομψα να  να πρόσπαθήσει να κρύψει την αγάπη του προς τα ναρκωτικά ή τον Rico Wade να τρώει "παντόφλα" απ' την γυναικά του στο τηλέφωνο εν μεσώ συνέντευξης.

Απαραίτητο για hp-hop φανς αλλά και εν γένει μουσικόφιλους που έχουν ενδιαφέρον για τον ήχο των 90s και 00s, οι υπόλοιποι μάλλον δεν θα συγκινηθείτε και ιδιαίτερα αλλά ποιός ξέρει.... δοκιμάστε!

[Στο επόμενο post: χορτάστικη Spotify playlist 3,5+ ωρών γεμάτη από τα μουσικά επιτεύγματα των Organized Noize από το 1992 έως το 2014]

The Art Of Organized Noize Trailer

Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2015

[The Blacker The Berry]

by lkrory21


Kendrick Lamar - 'The Blacker The Bery'
Prod. by Boi-1da & Terrace Martin. feat. Assassin. 

Once I finish this, witnesses will convey just what I mean"

 Καταιγιστικός νέος Kendrick. Κέρδισε και δύο Grammys (Best Rap Song/Best Rap Performance) για το 'i' ενώ τον βρίσκουμε -κλασικά πανταχού παρών ο νεαρός Kendrick- να μιλά και στην εισαγωγή πριν το trailer του επερχόμενου biopic για τους N.W.A. Straight Outta Compton (βλ. παρακάτω) που βγαίνει τον Αύγουστο του 2015 στις αίθουσες (Η.Π.Α.). Αν κρίνω απ' το trailer, παιζει να αποδειχθεί είτε έπος είτε μεγάλη καγκουρίλα αλλά το περιμένω πως και πως σε κάθε περίπτωση.

Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2015

[Υποψηφιότητες Όσκαρ 2015: Τι μας άρεσε, τι κράζουμε και τα φαβορί (;)]

by The Hungry Reviewer

Πριν λίγη ώρα ανακοινώθηκαν οι υποψηφιότητες για ένα θεσμό που σίγουρα δε βραβεύει τις καλύτερες ταινίες (δεν υπάρχει τέτοια βεβαιότητα στο σινεμά έτσι κι αλλιώς), είναι καθαρά αμερικανοκεντρικός και αποτελεί ένα πανηγύρι διαφήμισης και πρόμο. Παρόλα αυτά ακόμα συζητιέται από όλο τον κόσμο και οι προβλέψεις δίνουν και παίρνουν. Πού να φανταζόμασταν όταν ο Wes Anderson έκανε το Rushmore ή ο Alejandro González Iñárritu το Amores Perros ότι φέτος θα πάρουν εννιά υποψηφιότητες τα φιλμ τους.

Με εννιά υποψηφιότητες έκαστο λοιπόν το Grand Budapest Hotel και το The Birdman, όπως είχε φανεί και από τις Χρυσές Σφαίρες, έχουν το προβάδισμα. Το The Imitation Game (για το Βρετανό πατέρα των υπολογιστικών μηχανών Allan Turing) μόνο και μόνο επειδή είναι μια καλή ταινία κομμένη και ραμμένη στα οσκαρικά πρότυπα κατάφερε να μαζέψει οκτώ. Δύσκολα θα ξεχωρίσει αλλά έτσι νομίζαμε και για το Λόγο του Βασιλιά (Τhe King's Speech) και τελικά “σάρωσε” σχεδόν. Το Boyhood έχει 6 υποψηφιότητες, αλλά είναι ως τώρα το φαβορί των κριτικών και πήγε καλύτερα στις Χρυσές Σφαίρες.

Το ότι πήρε 6 υποψηφιότητες το American Sniper είναι σχεδόν φάρσα, μία περισσότερο από το προσωπικά αγαπημένο μου Foxcatcher (που ευτυχώς εδώ πήγε καλύτερα από Χρυσές Σφαίρες και BAFTA), ενώ στις 5 έφτασε και το biopic- τι άλλο;- The Theory of Everything για τον Steven Hawking και τη γυναίκα του, αλλά και το indie καταβολών Whiplash που στηρίζουμε με πάθος, θυμίζοντας λίγο την περίπτωση του Beasts of The Southern Wild.

Το Mr.Turner δυστυχώς για τον πρωταγωνιστή του Timothy Spall πήρε μόνο τεχνικές υποψηφιότητες και φωτογραφία, ενώ και το Selma έμεινε τελικά σχεδόν στην απέξω με την μοναχική στις μεγάλες κατηγορίες υποψηφιότητα για καλύτερη ταινία να συνοδεύει αυτή του καλύτερου τραγουδιού, στην οποία είναι φαβορί.

Επίσης εξέπλησε δυσάρεστα η απουσία του Lego Movie από τα animation ενώ στην αναμενόμενη -μετά την ανακοίνωση της longlist των εννιά- πεντάδα των ξενόγλωσσων ξεχωρίζει το Ιda. Αναλυτικά οι υποψηφιότητες και η αποψάρα μου για τις βασικές κατηγορίες:
Kαλύτερης Ταινίας: Σχεδόν αναμενόμενη η οκτάδα (αντί για 9 που ήταν τα τελευταία χρόνια). Μέσα το Whiplash. Μέσα και ο Κλιντ Ιστγουντ με τα κονέ του στην Ακαδημία- προσωπικά το American Sniper δε με πείθει και προφανώς με τρελό σπρώξιμο πήρε τόσες υποψηφιότητες. Έξω το Foxcatcher (αίσχος) και το Gone Girl (θα το βάζαμε αν μας ρωτάτε). Οριακά φαβορί το Boyhood, χωρίς να είμαι καθόλου σίγουρη.
American Sniper
Birdman
Boyhood
The Grand Budapest Hotel
The Imitation Game
Selma
The Theory of Everything
Whiplash 
Α' Αντρικού: Mέσα ο Steve Carell για το Foxcatcher -κάτι είναι και αυτό- μέσα και ο πιο υπερτιμημένος ηθοποιός των τελευταίων ετών Bradley Cooper για το Sniper. Tα άλλα ήταν τα αναμενόμενα λίγο ως πολύ με αυτούς που υποδύονται τις ιδιοφυίες με προβλήματα να παίρνουν υποψηφιότητες και τον Michael Keaton για το Birdman. Έξω ο David Oyelowo για το Selma, έξω και ο Ralph Fiennes για τον Wes Anderson, έξω ο Jake Gyllenhall για το Nightcrawler. Το παίζουμε σχεδόν 50-50 για τους κατόχους των Σφαιρών Redmayne και Κeaton, με τον πρώτο να προηγείται λόγω αβανταδόρικου ρόλου.
Steve Carell, Foxcatcher
Bradley Cooper, American Sniper
Benedict Cumberbatch, The Imitation Game
Michael Keaton, Birdman
Eddie Redmayne, The Theory of Everything 
A' Γυναικείου: Eπιτέλους μια πολύ ευχάριστη έκπληξη: μέσα η Cotillard για το Δύο Μέρες μια Νύχτα, κατά τα άλλα ό,τι περιμέναμε περίπου.΄Εξω -ευτυχώς- η Amy Adams για το αίσχος που λέγεται Big Eyes. Mέσα η Reese Witherspoon για το Wild, έξω τελικά η Aniston για το Cake που είχε τον τελευταίο καιρό momentum για υποψηφιότητα. Πολύ δύσκολα το χάνει η Julianne Moore για το Still Alice, μακάρι να το πάρει η Cotillard αν και μάλλον οι πολύ καλές χολιγουντιανές διασυνδέσεις της έφεραν την υποψηφιότητα για μια ταινία-αριστούργημα που άφησαν σκανδαλωδώς έξω από τις υποψηφιότητες των ξενόγλωσσων (μια κατηγορία βέβαια παραδοσιακά με ροπή στο ό,τι να ναι).
Marion Cotillard, Two Days, One Night
Felicity Jones, The Theory of Everything
Julianne Moore, Still Alice
Rosamund Pike, Gone Girl
Reese Witherspoon, Wild
Β' Γυναικείου: H κατηγορία της Patricia Arquette και όλων των υπόλοιπων που μάλλον δεν έχουν και πολλές ελπίδες. Προφανώς κάθε χρόνο υπάρχουν μέλη της Ακαδημίας που απλά ψηφίζουν Meryl Streep χωρίς να ξέρουν καν πού και αν παίζει- δεν εξηγείται αλλιώς. Το Into the Woods κατά τα λοιπά πήγε άπατο. Έξω η Chastain για το The Most Violent Year και η Rene Russo για το Νightcrawler και μέσα η Laura Dern που παίζει τη μητέρα της Reese Weatherspoon στο ...Wild αλλά μάλλον αυτό μικρή σημασία έχει.
Patricia Arquette, Boyhood
Laura Dern, Wild
Keira Knightley, The Imitation Game
Emma Stone, Birdman
Meryl Streep, Into the Woods 
B' Αντρικού: Aντίστοιχα η κατηγορία του J.K. Simmons και των υπόλοιπων που μάλλον θα περιοριστούν σε ρόλο κομπάρσου για φετος. Και δίκαια! Η ερμηνεία του στο Whiplash είναι σαρωτική και οι μόνες αντιρρήσεις που μπορεί να έχει κάποιος είναι για το αν ο ρόλος είναι Α' ή Β' αλλά και γιατί ο παρτενέρ του Miles Teller δεν ακούστηκε καθόλου. Κρίμα για τον υπερσυμπαθή Mark Ruffalo πάντως που είναι ακόμη αρκετά υποτιμημένος θεωρώ.
Robert Duvall, Τhe Judge
Ethan Hawke, Boyhood
Edward Norton, Birdman
Mark Ruffalo, Foxcatcher
J.K. Simmons, Whiplash 
 
Σκηνοθεσίας: Μια καλή τετράδα συμπληρώνεται με τον ύπνο του The Imitation Game. Έξω η AvaDuVernay για το Selma, στην οποία ελπίζαμε στην πρώτη υποψηφιότητα για γυναίκα Αφροαμερικανίδα σκηνοθέτιδα και γιατί όχι και νίκη. Πολύ κρίμα. Ο Linklater φαίνεται να έχει ένα μικρό προβάδισμα, θεωρώντας οτι ακολουθούν οι Wes Anderson και Iñárritu. Θα ήθελα να δω το Bennett Miller αλλά μάλλον πολύ δύσκολο. Χαίρομαι πάντως που η “αόρατη” σκηνοθεσία του στο Foxcatcher αναγνωρίστηκε.
Alejandro  González Iñárritu, Birdman
Richard Linklater, Boyhood
Bennet Miller, Foxcatcher
Wes Anderson, The Grand Budapest Hotel
Morten Tydlum, The Imitation Game 
Διασκευασμένου Σεναρίου: To Whiplash μπήκε σε αυτή την κατηγορία σχεδόν καταλάθος γιατί ο σκηνοθέτη του γύρισε μια παρόμοια μικρού μήκους για να βρει λεφτά να χρηματοδοτήσει το σενάριο του... αλλά έστω και έτσι πήρε άλλη μια υποψηφιότητα και μακάρι να πάρει και το βραβείο. Δεν έχουμε δει το Inherent Vice ακόμη- μια ταινία που μόνο εδώ αναγνωρίστηκε αφού μάλλον είναι high as a kite το κλίμα της για την πάει η Ακαδημία. Έξω και από εδώ το Gone Girl (όπως και από τη σκηνοθεσία και από παντού εκτός της Rosamund Pike), ίσως γιατί ο David Fincher δεν ασχολήθηκε με πρόμο πολύ πολύ, όπως διαβάζουμε.
American Sniper
The Imitation Game
Inherent Vice
The Theory of Everything
Whiplash
Πρωτότυπου Σεναρίου: Η μοναδική αναγνώριση του Nightcrawler. Μαζί του το Foxcatcher (δίκαια για μένα). Στις Χρυσές Σφαίρες το πήρε το Birdman οπότε θα του δώσουμε το προβάδισμα, αν και φαίνεται περισσότερο μια ταινία κινηματογραφικής βιρτουοζιτέ και όχι σεναρίου.
Birdman
Boyhood
Foxcatcher
The Grand Budapest Hotel
Nightcrawler

Φωτογραφία: Παραδοσιακά αυτές οι υποψηφιότητες αφήνουν χώρο για ελαφρώς ασυνήθιστες επιλογές. Έτσι χώρεσε το εκπληκτικά φωτογραφημένο Ida, αλλά και ο βετεράνος Roger Deakins για την πατάτα Unbroken της Angelina Jolie. Επίσης έξω ο Robert Elswit που γύρισε δύο από τις πιο ωραία φωτογραφημένες ταινίες της χρόνιάς το Ιnherent Vice και το Nightcrawler αλλά μέσα το Mr. Turner. Θεωρώ ότι όλοι παίζουν.
 Birdman
The Grand Budapest Hotel
Ida
Mr. Turner
Unbroken



Ξενόγλωσσης Ταινίας: Παραδοσιακά ο,τι να ναι κατηγορία με καλές ταινίες και random επιλογές πολύ συχνά να συμπληρώνουν την πεντάδα. Είπαμε στηρίζουμε Ιda αλλά το ρώσικο Leviathan πήρε τη Χρυσή Σφαίρα ενώ το Wild Tales είναι crowd pleaser.
Ida
Leviathan
Tangerines
Timbuktu
Wild Tales 

Kαι οι υπόλοιπες κατηγορίες:
Μοντάζ
American Sniper
Boyhood
The Grand Budapest Hotel
The Imitation Game
Whiplash

Τραγούδι
The Lego Movie
Selma
Beyond the Lights
Glenn Campbell: I’ll Be Me
Begin Again

Πρωτότυπη Μουσική
The Grand Budapest Hotel
The Imitation Game
Interstellar
Mr. Turner
The Theory of Everything

Kοστούμια
The Grand Budapest Hotel
Inherent Vice
Into the Woods
Maleficent
Mr. Turner

Μακιγιάζ και Κομμώσεις
Foxcatcher
The Grand Budapest Hotel
Guardians of the Galaxy

Σχεδιασμός Παραγωγής
The Grand Budapest Hotel
The Imitation Game
Interstellar
Into the Woods
Mr. Turner

Μοντάζ Ήχου
American Sniper
Bidman
The Hobbit: The Battle of the Five Armies
Interstellar
Unbroken

Μείξη Ήχου
American Sniper
Birdman
Interstellar
Unbroken
Whiplash

Οπτικά Εφέ
Captain America: The Winter Soldier
Dawn of the Planet of the Apes
Guardians of the Galaxy
Interstellar
X-Men: Days of Future Past

Μικρού Μήκους
Aya
Boogaloo and Graham
Butter Lamp
Parvaneh
The Phone Call

Μικρού Μήκους, Κινούμενο Σχέδιο
The Bigger Picture
The Dam Keeper
Feast
Me and my Moulton
A Single Life

Ντοκιμαντέρ Μικρού Μήκους
Crisis Hotline
Johanna
Our Curse
The Reaper
White Earth

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2014

[The Rover]

by lkrory21

Κάτι σαν post-apocalyptic western, το The Rover (off. site | imdb | fan site) είναι γυρισμένο με μεγάλη μαεστρία από τον David Michod (βλ. επίσης Animal Kingdom - 2010) και η πλοκή του λαμβάνει χώρα δέκα χρονια μετά την παγκόσμια οικονομική κατάρρευση (στο επίσημο site της ταινίας υπάρχει και το υποτίθεμενο αλλά καθ' όλα αληθοφανές χρονολόγιο αυτής της κατάρρευσης) στις ερήμους της Αυστραλίας, η οποία έχει γίνει πόλος έλξης για πολλούς ανθρώπους από όλο τον πλανήτη λόγω των ορυχείων της.
Να σημειώθει η χρήση τόσο της αυθεντικής μουσικής όσο  και των τραγουδιών -από το 'Four-Day Interval' των Tortoise μέχρι το 'Party Girl Rock' της ...Keri Hilson (λειτουργεί περίφημα ως ποπ απομεινάρι του παλιού κόσμου)- που προσθέτουν πολλά στην όλη ατμόσφαιρα δυστοπίας, οι Guy Pearce και Robert Pattinson είναι εξαιρετικοί στους ρόλους τους (όπως και το υπόλοιπο καστ) και η πλοκή -παρά τον φαινομενικά αργό ρυθμό εξέλιξης της- σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον αλλα νομίζω ότι ο πραγματικός πρωταγωνιστής αυτής της αξιολογότατης ταινίας είναι τα τοπία των ερήμων της Αυστραλίας, το λεγόμενο Outback. Πολυ δυνατή ταινία.

Παρασκευή 19 Σεπτεμβρίου 2014

At the Movies: The Court (2014)

by The Hungry Reviewer

Έχω ξαναγράψει πόσο ενδιαφέρουσα είναι η πρωτοβουλία του φεστιβάλ Βενετίας να προβάλλεικάποια φιλμ (κατά βάση του παράλληλουτμήματος Οrizzonti) σε stream σχεδόν ταυτόχρονα με την πρώτηπαγκόσμια προβολή τους στο φεστιβάλ. Ναι μεν τα φιλμ δεν είναι οι πολυαναμενόμενες πρεμιέρες του διαγωνιστικού ή οι φορτωμένες με σταρ παραγωγές που έρχονται εκτός συναγωνισμού, αλλά ενίοτε είναι εξίσου αν όχι παραπάνω αξιόλογες ταινίες, ενώ είναι κάπως δύσκολο να βρουν διανομή σε κάποιο εξωφεστιβαλικό κανάλι, οπότε άλλος ένας λόγος να τις δει κάποιος σε stream. Σε τελική ανάλυση η έλειψη των μεγάλων stream services από την Ελλάδα (Netflix πχ, ενώ νομίζω ότι ούτε το Amazon Instant Video είναι διαθέσιμο) παρακινεί όποιον θέλει κάτι πρόσφατο και λιγότερο mainstream να πάει κατευθείαν στα torrents.

Η επιλογή της ινδικής ταινίας The Court για online προβολή (η οποία κοστίζει 4 ευρώ για ένα και μοναδικό streaming που προσφέρεται έως και σε HD ποιότητα, με αγγλικούς πάντοτε υπότιτλους) ήταν όπως αποδείχθηκε ιδανική αφού η ταινία πήρε το βραβείο καλύτερης ταινίας στο τμήμα Orizzonti, αλλά και το Λέοντα του μέλλοντος που πήγε στο σκηνοθέτη Chaitanya Tamhane (βλ. φώτο παρακάτω) και τους παραγωγούς της ταινίας.

 

Για να μην αρχίσω την ακατάσχετη υμνολογία θα προσπαθήσω να περιοριστώ σε δυο τρεις παρατηρήσεις/ ενδιαφέρουσες αιχμές με αφορμή την ταινία. Καταρχήν, ο σκηνοθέτης είναι 26 χρονών. Και σε αυτή την ηλικία και με την πρώτη του μεγάλου μήκους φίξιον ταινία καταφέρνει να κάνει κάτι που υπερβαίνει κατά πολύ το δικαστικό δράμα, παρόλο που κέντρο της ταινίας είναι η αίθουσα του δικαστηρίου και μια συγκεκριμένη υπόθεση με τους πρωταγωνιστές της. 

Κατορθώνει να κάνει μια εγκάρσια τομή, μια μικρή αλλά εύστοχη σπουδή πάνω στη βαθιά και πολύπλευρη ταξικότητα στην κοινωνία τoυ Μουμπάι (ή της Βομβάης τελοσπάντων) και στις διάφορες εκφάνσεις της, χωρίς να πέφτει σε (πολλές) παγίδες στερεοτυπικών χαρακτήρων και καταστάσεων. 

Αποφεύγει τις εύκολες κατηγοριοποιήσεις και οι αντιφατικοί ήρωές του δεν έχουν μια ενιαία ταυτότητα, αφού παρουσιάζουν μια πολιτισμική, ταξική και οικονομική πολλαπλότητα. Ταυτόχρονα, δεν αποστρέφει το βλέμμα του (αν και ίσως δε δίνει την πρέπουσα έμφαση) από τις εικόνες της απόλυτης φτώχειας και τη μοίρα των ανέγγιχτων που ζητούν τη χειραφέτησή τους και που είναι τελικά τα διαρκή θύματα του γραφειοκρατικού και αναχρονιστικού δικαστικού συστήματος που στελεχώνουν οι τρεις βασικοί πρωταγωνιστές του Tamhane. 
 

Τέτοια εμβρίθεια και λεπτότητα στη μελέτη κάποιων χαρακτήρων που τελικά γίνεται μελέτη μια ολόκληρης κοινωνίας ή μιας ολόκληρης ομάδας μου θυμίζει πολύ έντονα το σινεμά του Asghar Fahradi (ειδικά μέχρι το Ένας Χώρισμός) αλλά και το Κάποτε στην Ανατολία του Nuri Bilge Ceylan που επίσης μεταμφιέζει μια φέτα ζωής σε μια ταινία είδους, ένα procedural, για να υπερβεί κατά πολύ τελικά τα όρια του είδους. Μια ακόμη ομοιότητα με τους δύο παραπάνω σκηνοθέτες είναι το αριστοτεχνικό σενάριο το οποίο ευθύνεται σε σημαντικό βαθμό και  για τη φυσικότητα στις ερμηνείες των ηθοποιών, η οποία είναι απαραίτητη σε τέτοιες τύπου ταινίες.

Η πιο πρόσφατη παραγωγή από αυτή την τεράστια χώρα/υποήπειρο που έγινε γνωστή στα μέρη μας είναι το The Lunchbox. Πρόκειται για μια καλοφτιαγμένη ταινία με τον απαραίτητο για εμπορικές βλέψεις διεθνή σταρ Irrfan Khan (κάτι αντίστοιχό του είναι ο Αργεντίνος Ricardo Darín o οποίος “επιβάλλεται” να πρωταγωνιστεί σε κάθε μα κάθε αργεντίνικη ταινία που παίζεται εκτός συνόρων).  

H ταινία είχε τη σωστή δόση εξωτισμού και κουλέρ λοκάλ για να μας σαγηνεύσει και όχι να μας αποξενώσει, ενώ είχε σαν πυρήνα της αφήγησής την απόλαυση ενός καλομαγειρεμένου φαγητού και μη ξεχνάμε φυσικά πως ό,τιδήποτε σχετικό με την κουλτούρα του φαγητού είναι θέμα της μόδας και παντού γύρω μας (βλέπε και το πολύ πρόσφατο The Chef του Jon Favreau). To Τhe Court λοιπόν, όπως το mainstream αλλά οξυδερκές Variety επισημαίνει στην πολύ καλογραμμένη κριτική του, είναι μάλλον πολύ εγκεφαλικό για το κοινό του The Lunchbox. Όπως διαφορετικός είναι ο εγκεφαλικός ρεαλισμός του The Court από τον ψυχολογικό ρεαλισμό του Ρουμανικού Νέου Κύματος (άσχετη η παρατήρηση αλλά κάπου έπρεπε να μπει).

Τελειώνοντας, να επισημάνω ότι παρακολουθώντας σε επαρκή βαθμό τη νέα ελληνική παραγωγή (και όχι μόνο τον Κυνόδοντα, το Attenberg, το Μiss Violence και τον Οικονομίδη), να πω ότι θεωρώ υπαρκτή την έλειψη ενός τέτοιου σινεμά στα μέρη μας. Μιας ταινίας δηλαδή που θα μπορέσει να συνθέσει την αλληγορία του Λάνθιμου, την παραβολή του Τζουμέρκα (Χώρα Προέλευσης), το φόκους στα λούμπεν κομμάτια της κοινωνίας του Οικονομίδη και τις ενδιαφέρουσες αλλά ατελείς περιπτωσιολογίες των Τσίτου (Άδικος Κόσμος), Τσεμπερόμπουλου (Ο Εχθρός Μου) και Κωνσταντάτου (Luton). Και πάνω από όλα θα το κάνει αυτό φτιάχνοντας το  φρέσκο σινεμά που θαυμάζει ο σινεφίλ σήμερα.

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2013

Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013

[Put Your Hand In The Hand]

by lkrory21
Ξεχασμένο και ...απο τον θεό (pun intended) gospel rock one hit wonder από τις αρχές των 70s που μου κόλλησε από χθες στον εγκέφαλο αφού παίζει στην εναρκτήρια σκηνή του πολύ δυνατού αστυνομικού θρίλλερ Prisoners (2013, Denis Villeneuve) που, παρά τα μικρά ελαττώματα του, σου κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον καθ' όλη την διάρκεια του χάρις στην ατμόσφαιρα αλλά και το εξαιρετικό cast (Hugh Jackman, Jake Gyllenhaal,Viola Davis, Terrence Howard, κλπ).

"Put your hand in the hand of the man who stilled the water 
Put your hand in the hand of the man who calmed the sea 
Take a look at yourself and-a you can look at others differently 
By puttin' your hand in the hand of the man from-a Gallilee."

Ocean - 'Put Your Hand In The Hand' (1971, Live on TV)

Τετάρτη 7 Μαρτίου 2012

[Martha Marcy May Marlene]

by lkrory21

Πολύ ενδιαφέρον πρόσφατο ψυχολογικό θρίλλερ του Sean Durkin όπου πρωταγωνιστούν η Elizabeth Olsen (ναι, η αδελφή των Olsen Twins) και ο John Hawkes (ο οποίος αν κρίνει κανείς από εδώ αλλά και από το εξαιρετικό Winter Bone έχει εξελιχθεί πλέον σε ηθοποιό Α' κλάσης) με άξονα την ιστορία μιας κοπέλας που προσπαθεί να ξεφύγει από ένα κοινόβιο/σέκτα και να προσαρμοστεί στην "κανονική ζωή". 

H εξιστόρηση της πλοκής στο Martha Marcy May Marlene είναι κάπως αφαιρετική,με πολλά flashbacks και, ως είθισται τελευταία σε όσες ενδιαφέρουσες αμερικάνικες ανεξάρτητες παραγωγές έχω δει (Take Shelter, Another Earth -να τα δείτε και αυτά!), με διφορούμενο, "ανοικτό" τέλος αλλά αξίζει τον κόπο να ψάξετε να την δείτε τόσο για την ενδιαφέρουσα σκηνοθετική ματιά του Dunkin όσο για τις εξαιρετικές ερμηνείες των Olsen και Hawkes.

Στα συν και η χρήση στο soundtrack δύο τραγουδιών του Jackson C.Frank, μια από τις πιο τραγικές φιγούρες της folk -τα λέει πολύ ωραία για αυτόν και ο Rob Young στο Electric Eden-, το 'Marcy's Song' (από τον John Hawkes!) και το υπέροχο 'Marlene' στους τίτλους τέλους.

Martha Marcy May Marlene Trailer

John Hawkes - 'Marcy's Song' [Off.Video]

Jackson C.Frank - 'Marlene' [audio only]

Τρίτη 22 Μαρτίου 2011

[Bassweight]

by lkrory21
Σήμερα Τριτη 22/3 και στα πλαίσια της θεματικής "Μουσικός Μάρτης" προβάλλεται στον Δαναό (Λ.Κηφισίας 109) το πολύ ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ για την εξέλιξη της dubstep μουσικής Bassweight (ώρα έναρξης: 20:30, 6 ευρώ). 
Όπως είχα γράψει και όταν είχε προβληθεί στο Bios τον Νοέμβρη στα πλαίσια της βραδιάς From Dub To Dubstep:

"Για αρχή η προβολή του αρκετά ενδιαφέροντος ντοκυμαντέρ για το dubstep με τιτλο BassWeight στον πάνω όροφο του χώρου. Ξεκινώντας από τους δρόμους και τα council estates του Croydon και φτάνοντας μέχρι το Αμστερνταμ, το Σάο Πάολο και το Τόκυο, μας έδειξε την πορεία του εν λόγω genre καθώς ξεπηδούσε από τα απομεινάρια του UK Garage ενώ συμμετέχουν πρωτεργάτες του είδους (Skream, Benga, Kode9, Digital Mystikz, The Bug, κλπ), η Mary Ann Hobbs αλλά και μκρότερα ονόματα. Πολύ αστείες οι σκηνές με Skream και Benga που μας αποκαλύπτουν μεταξύ άλλων πως το dubstep παραλίγο να ονομαστεί... "raggage" ("sounds like a disease")."

Δείτε και το trailer παρακάτω τώρα και το βράδυ να πάτε να το δείτε!


Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!

Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2011

[An Island]

by lkrory21
AN ISLAND:  A film by VINCENT MOON featuring EFTERKLANG 

Στα πλαίσια της παγκόσμιας προώθησης της νέας ταινίας του Vincent Moon για τους Efterklang με τίτλο "An Island" το blog elafini.blogspot.com (της φίλτατης συμπαραγωγού στο Poplie Elafini) και ο πολυχώρος Ε.Δ.Ω. διοργανώνουν και σας προσκαλούν στην μοναδική Aθηναϊκή προβολή της. 

Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου 2011 στις 20:00.
Πολυχώρος Ε.Δ.Ω. (Δανιήλ Προφήτου 18, Κεραμεικός) 
Είσοδος Ελεύθερη.

Σχετικά με την ταινία:
August 2010, French filmmaker Vincent Moon and Efterklang's 8 piece-live band met up on an island in the Danish country side. The objective was to shoot a film. A film with the same length as an album, and a film full of performances, experiments and collaborations. Over an intense period of 4 days Efterklang collaborated with more than 200 local musicians, kids and parents, creating new performances and interpretations of songs from their Magic Chairs album. It was all filmed by Vincent Moon who same time conducted several filmic and musical experiments with Efterklang as his dedicated play mates.

An Island video teasers:



Αυτά προς το παρόν... 
...See ya in the pit!

Links:
An Island (Off.site)
Efterklang (Off. Site)
Vincent Moon (Off.Site)
Elafini (blog)
Πολυχώρος E.Δ.Ω. (off.site)

Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010

[Ταξιδιάρα Ψυχή]

by lkrory21
Αρκετά ενδιαφέρον εντέλει το ντοκυμαντέρ της Αγγελικής Αριστομενοπούλου με τίτλο Ταξιδιάρα Ψυχή για τον Γιάννη Αγγελάκα. Από το υπότιτλο και μόνο ("στα χρόνια της All Together Now" καταλαβαίνει κανείς ότι ασχολείται ελάχιστα με τις Τρύπες (αν και στην αρχή έχει ενδιαφέρον footage από το backstage και την συναυλία από την εμφάνιση τους στο Marquee του Λονδίνου το 1994) και πολύ περίσσοτερο με τους Επισκέπτες αλλά και τις συνεργασίες του με τον Νίκο Βελιώτη.
Χωρίς να προσφέρει και τίποτα καινούργιο σε αυτά που ήδη ξέραμε και χωρίς να λειτουργεί ως χρονολογική - εγκυκλοπαιδική καταγραφή της μουσικής του πορείας (όπως σχολίασε εύστοχα και ο @theskyetc, κάποιος που δεν ξέρει ποιος είναι ο Αγγελάκας δεν θα το μάθει από το εν λόγω ντοκυμαντέρ) η Ταξιδιάρα Ψυχή -ανάμεσα σε πολύ ωραίες εικόνες στην φύση, αυτοσχέδια κρητικά γλέντια με ριζίτικα, αποσπάσματα από πρόβες ή συναυλίες των Επισκεπτών και αλλά πολλά γυρισμένα στην διάρκεια 2 χρόνων- απλά επιβεβαιώνει το πόσο σημαντική φιγούρα παραμένει ο Αγγελάκας μέσα στο πολύπαθο "ελληνικό" "ροκ". 
Κυρίως γιατί επικεντρώνοντας στην μετά-τις-Τρύπες πορεία δείχνει το γιατί ως μουσικός του αξίζει μεγάλος σεβασμός (και τον εισπράττει!) αφού δεν επαναπαύθηκε στις "δάφνες του" (ο ίδιος με πέντε σεσσιονάδες να παίζουν τα τραγούδια από τις Τρύπες θα γέμιζαν εύκολα Λυκαβηττούς κάθε καλοκαίρι και τα κάθε είδους Gagarin τους χειμώνες. Μιλάμε για easy money. Όχι;) αλλά πειραματίστηκε και εξελίχθηκε πολύ όμορφα μουσικά. Νομίζω ότι αυτό μπορούν να του το αναγνωρίσουν ακόμα και αυτοί-ες που δεν τον αντέχουν ούτε λεπτό στα ηχεία τους. Και δεν είναι και λίγο αυτό όταν η τελευταία μόδα είναι επανασυνδέσεις - "αρπαχτές" να τα μαζέψουμε.

Η Ταξιδιάρα Ψυχή προβάλλεται από τις 30 Σεπτεμβρίου στους κινηματογράφους Μικρόκοσμος (Αθήνα) και Ολύμπιον (Θεσ/νίκη) και σας προτείνω να πάτε να την δείτε.


Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!


Οι φωτογραφίες είναι από το επίσημο blog του ντοκυμαντέρ.

Πέμπτη 22 Απριλίου 2010

[Τρελή Καρδιά]

by lkrory21
Όχι βέβαια! Το post δεν θα ασχοληθεί με την Παπαρίζου και το ομώνυμο hit της (μπουχαχά) αλλά με την ταινία Crazy Heart (2009) του Scott Cooper με τους Jeff Bridges, Maggie Gyllenhaal, Colin Farrell, Robert Duval, κλπ που είδα επιτέλους.
Η πλοκή είναι σχετικά απλή. Μας παρουσιάζει την ιστορία του ξοφλημένου country music star και αλκοολικού πια Otis 'Bad' Blake (Jeff Bridges) που περιοδεύει μόνος με ένα παλιό αμάξι παίζοντας σε μικρά μπαρ και bowling alleys (!) ενώ ο πρώην κιθαρίστας του Tommy Sweet (Colin Farrell) έχει γίνει μεγάλος σταρ παίζοντας σε αρένες, κλπ. Η γνωριμία του με μια νεαρή δημοσιογράφο Jean Craddock (Maggie Gyllenhaal) από την Santa Fe θα αποδειχθεί καταλυτική...
Ναι, εντάξει είναι λίγο μελό συνολικά το Crazy Heart (ευτυχώς δεν λείπουν και κάποιες πινελιές χιούμορ) αλλά σε αποζημιώνει για δύο λόγους. Πρώτον η εξαιρετική ερμηνεία του Jeff Bridges που ενσαρκώνει θεαματικά τον ρόλο του ξοφλημενου country music star και δικαίως "τσίμπησε" το Οσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου και δεύτερον η απολαυστικότατη μουσική και τραγούδια (όπου αποτυπώνεται εύστοχα η εμπορική πλευρά της 80s / 90s country) από τους Stephen Bruton, T-Bone Burnett και Ryan Bingham (ο τελευταίος τραγουδά και το βασικό θέμα της ταινίας και έχει έναν μικρό ρόλο ως μέλος της backing band Tony & The Renegades) μαζί με διάσπαρτα country classics από τους Waylon Jennings ('Are You Sure Hank Done It This Way'), Buck Owens, κλπ. Γιαυτά και μόνο αξίζει να την δείτε!

Παρακάτω βρείτε το βασικό τραγούδι της ταινίας αλλά και το trailer για να πάρετε μια ιδέα για τι μιλάμε...

Ryan Bingham - 'The Weary Kind (Theme From Crazy Heart)' [Audio]

Crazy Heart (2009) Trailer

Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!

Links:
Crazy Heart (Off.Site)

Τρίτη 23 Μαρτίου 2010

[Blast From The Past: We 'A' Rockers]

by lkrory21
Με αφορμή το αυριανό One Love Reggae Ideas Festival που λαμβάνει χώρα στον Βοτανικό και το σημερινό pre-event party της διοργανώτριας εταιρείας στο Floral (Θεμιστοκλέους 80, Πλατεία Εξαρχείων) όπου θα προβληθεί η θρυλική reggaexploitation ταινία Rockers (παρουσία του σκηνοθέτη Ted Bafalukos και του πρωταγωνιστή και μεγάλου drummer Leroy 'Horsemouth' Wallace!) και θα ακολουθήσουν dj-sets από τους Damalistik, Ιωσήφ Βάγγερ και Mrs. HCΝ, ας θυμηθούμε τι είχαμε γράψει στα αρχαία χρόνια του παρόντος blog για την εν λόγω ταινία:

Rockers (1978, 100')
Σκηνοθεσία: Ted Bafalukos 
Παίζουν: Leroy 'Horsemouth' Wallace, Richard Hall, Gregory Isaacs, Jacob Miller, κλπ.
Αμερικάνικης παραγωγής και γυρισμένη εξ ολοκλήρου στην Jamaica, η πρώτη και μοναδική σκηνοθετική απόπειρα του "πατριώτη" φωτογράφου/παραγωγού Ted Bafalukos, ο οποίος έχει γράψει και το σενάριο, το "Rockers" είναι κάτι μεταξύ A Hard Day's Night, The Harder They Come και .... Ρομπέν των δασών!

Πλοκή:
O Horsemouth, session drummer για τον Burning Spear και τους Inner Circle του Jacob Miller, αποφασίζει να "αναβαθμίσει" την οικονομική του κατάσταση. Δανείζεται χρήματα από παντού και αγοράζει μια μοτοσυκλέτα (την οποία διακοσμεί καταλληλώς) με σκοπό να γίνει διανομέας δίσκων. Σε κάποιο soundsystem party όμως η "τοπική" μαφία του κλεβει την μηχανή. Ο Horsemouth αρχίζει τις προσπάθειες επανάκτησης της.

Σχόλια:
Συνδυασμός κωμωδίας και κοινωνικού δράματος με υποτυπώδη πλοκή και στοιχειώδη ηθοποϊια αλλά και απολαυστικοί διάλογοι στα τζαμαϊκανο-αγγλικά, η αφρόκρεμα της Reggae μουσικής σε όλους σχεδόν τους ρόλους, έξοχη απεικόνιση των φτωχογειτονιών του Kingston και πολύ( και καλή) reggae μουσική είναι τα κύρια στοιχεία της το reggaexpoitation του ...Ted Bafalukos (όχι πείτε ότι δεν είναι ταιριαστό το όνομα!). 

Σίγουρα όχι από τα αριστουργήματα της κινηματογραφίας αλλά με τα χρόνια έχει αποκτήσει cult status (ειδικά μεταξύ των reggae fans) και βλέπεται ευχάριστα. Ιδιαίτερα αστεία είναι η σκηνή όπου οι ήρωες Horsemouth και Dirty Harry ενοχλούν τον ...ευτραφούλη Jacob Miller στο φαγητό του με αποτέλεσμα να φθασει στα όρια του να τους απειλήσει με... μαχαίρι. Τσεκάρετε επίσης την σκηνή [σ.σ. ακολουθεί παρακάτω σε video μέσω youtube] όπου αργά το βράδυ σε μια άκρη του Montego Bay, ο απογοητευμένος Horsemouth και ο Burning Spear "πίνουν" δύο ...δοκάρια και ο Burning Spear τραγουδα acappela τον rastafari ύμνο "Jah No Dead" σε μια εντυπωσιακή και συναισθηματική ερμηνεία. Προς το τέλος της ταινίας προσέξτε την σεκανς όπου όλα τα "αλάνια" (μιλάμε φυσικά για το who-is-who της Reggae, μπορείτε να παίξετε και trivial για το ποιός είναι ποιός!) του Kingston κατεβαίνουν για να συναντηθούν για το "μεγάλο κόλπο".

Συμπέρασμα:
Ατελής κινηματογραφικά αλλά απολαυστικότατη cult ταινία.

Burning Spear  - 'Jah No Dread' [acapella]

Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!

Τρίτη 9 Μαρτίου 2010

[She's a little runaway...]

by lkrory21
Ρε, η Dakota Fanning μεγάλωσε! Πολύ... Τόσο, που υποδύεται την Cherie Curie, τραγουδίστρια των The Runaways, για την επερχόμενη ομωνυμη ταινία της Floria Sigismondi που αφηγείται την ιστορία της θρυλικής 70s glam rock κοριτσομπάντας (!) που στην εποχή της θεωρούνταν απλά ένα στημένο μαρκετινγκ τρικ - κατασκευασμένη μπάντα του Kim Fowley αλλά σήμερα αναγνωρίζονται πλέον ως πρωτοπόρες και ότι άνοιξαν το δρόμο για τις γυναίκες μουσικούς στον χώρο της rock. 
Παρέα με την Dakota παίζουν η Kristen Stewart (βλ. Twilight, New Moon, κλπ) στον ρόλο της Joan Jett και η Scout Taylor-Compton (η Wikipedia λέει ότι έχει τον τίτλο της 'Scream Queen' από τους ρόλους της σε thrillers) στον ρόλο της Lita Ford (θυμηθείτε και τον hair metal ύμνο των late 80s 'Kiss Me Deadly'). Όχι μόνο αυτό αλλά η Dakota και η Kirsten τραγουδάνε, λέει, και σε νέες εκτελέσεις των τραγουδιών των Runaways(!).

Ορίστε και το trailer της ταινίας The Runaways:

Ας θυμηθούμε όμως και τις αυθεντικές Runaways...

The Runaways - 'Queens Of Noise' (Live in Japan, 1977)

Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!

Links:

Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου 2010

[Τρελό Γουίκεντ στου Μπέρνι]

by lkrory21
Θυμηθήκαμε από άσχετη συζήτηση στο Twitter (έρχονται οι Aerosmith, yeap) αυτήν την πασίγνωστη κωμωδία του 1989 που ενσωματώνει μάλλον όλα τα κακά στοιχεία μιας 80s αμερικάνικης κωμωδίας... Το μάλλον πάει στο γεγονός ότι έχω να την δω σχεδόν από τότε και τότε είχα γελάσει πολύ.

Weekend At Bernie's (1989) Trailer


Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!

Links:
Weekend At Bernie's (All Movie Guide)

P.S. Note to self: Να ξαναδώ την ταινία.

Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009

Listomania!

by lkrory21
Μάλλον έτσι θα ονόμαζαν οι Phoenix το single τους από το πρόσφατο Wolfgang Amadeus Phoenix αν είχαν υπ' όψιν τους την ψυχαναγκαστική μανία των ελλήνων bloggers για λίστες όλων των ειδών.

{"Αυτός ο lkrory21 πάλι θα με ξεβολέψει για τις λίστες του... ουφ!"}

Ως τώρα έχουμε και λέμε λοιπόν:

Top20 Music Albums For 2009 and 00s (2000 - 2009) Gone4Sure

Η κλασική μπλογκοαλμπουμοψηφοφορία(!) που διοργανώνει από το 2007 και δώθε ο Gone4Sure και έχουμε συμμετάσχει και εμείς ανελλιπώς (2007, 2008). Φέτος διπλή: χρονιά και δεκαετία!

Περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχές.

Top50 Music Albums For 2009 Mouxlaloulouda

Νέα ξεχωριστή ψηφοφορία για τα ημεδαπά εγχώρια μουσικά blogs. Εδώ ζητάνε 50άδα και η καταμέτρηση γίνεται με διαφορετικό τρόπο.

Περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχές.

Top20 OST for 00s Elafini

Για τους afficionados των soundtracks...

Περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχές.

Top20 Movies For 00s Seagazing

Για τους σινεφίλ bloggers: Εδώ βγάζετε το άχτι σας. Τι, μόνο οι μουσικόφιλοι bloggers θα παίζουν με λίστες; Όχι βέβαια!

Περισσότερες πληροφορίες και συμμετοχές.

Και το Hauptpunkte τι θα κάνει; Τίποτα! Προς το παρόν εχει επιβεβαίωσει την συμμετοχή του στην πρώτη και συσκέπτεται κεκλεισμένων των θυρών για τις υπόλοιπες. Προς το παρόν πάρτε και ένα (μη) αρμόδιο τραγουδάκι ως soundtrack της παρούσας ανάρτησης...

L7 - 'Shitlist'
Bricks Are Heavy, 1992


Αυτά προς το παρόν... ...See Ya In The Pit!

Υ.Γ. #1: Yes, we're (almost) back... sort of!



.

Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 2009

Life's A Bitch...

by lkrory21
Πολύ δυνατό το Fish Tank (official site, IMDB link) της σκηνοθέτιδος Andrea Arnold που είδαμε εχές στα πλαίσια του 15ου Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας - Νύχτες Πρεμιέρας.


Χωρίς πολλά πολλά λόγια, όταν βρει "διανομή" στις ελληνικές αίθουσες να την δείτε οπωσδήποτε. Παρακάτω ακολουθεί ένα κομβικό τραγούδι της ταινίας μέσω youtube (audio only):

NAS feat. AZ - 'Life's A Bitch'
Illmatic, 1994


Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!


.

Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

Οι απόκληροι του Διαβόλου...

by lkrory21
Στην πραγματικότητα ο ελληνικός τίτλος είναι (ο πολύ πρωτότυπος) Σάρκα και Αίμα για το απολαυστικότατο θρίλερ δια χειρός Rob Zombie (βλέπε White Zombie) The Devil's Rejects από το (μακρινό πια;) 2005... Δεν την είχαμε δει τότες όμως και κακώς απ' ότι αποδείχθηκε.

"Χαλαρή" συνέχεια της προηγούμενης ταινίας του φίλτατου Rob με τίτλο House Of 1000 Corpses (IMDB) όπου παρακολουθούμε τις περιπέτειες της οικογένειας Firefly καθώς προσπαθεί να ξεφύγει από το μακρύ χέρι του νόμου... όχι πριν όμως καθαρίσουν σαδιστικά πρώτα μια περιοδεύουσα country μπάντα που άκουγε στο όνομα Banjo & Sullivan - μέχρι δίσκος της υποθετικής αυτής μπάντας κυκλοφόρησε, that's what I call guerilla marketing!

Περιέργως, η ταινία -η οποία βρωμοκοπάει σεβεντίλα (γιαυτό και μας άρεσε τόσο!) όχι μόνο στο στυλ, στο σενάριο ή στην σκηνοθεσία αλλά ακόμα και στο soundtrack που περιλαμβάνει από Lynyrd Skynyrd και Buck Owens μέχρι Elvin Bishop και Allman Brothers Band- δεν είναι γεμάτη από κουβάδες αίμα και πολύ σκληρές σκηνές ενώ υπάρχουν και γερές δόσεις κατάμαυρου χιούμορ. Το φινάλε αλά Thelma & Louise / Bonnie & Clyde υπό τους ήχους του 'Free Bird' των βασιλιάδων του southern rock αποτελεί φυσικά το κερασάκι στην τούρτα. Για να μην σχολιάσουμε καν την παρουσία της Sheri Moon Zombie - σύζυγος του σκηνοθέτη. Σε κάθε περίπτωση και όσα και να γράψουμε εδώ δεν θα μπορούσαμε να τα πούμε καλύτερα από το σχόλιο του Stephen King που είχε τοποθετήσει την ταινία στις δέκα καλύτερες του 2005 (via EW):

"In the midst of last summer's stream of carefully packaged TV dinners came this sicko Rob Zombie greeting card about a posse of outlaws led by a killer clown named Captain Spaulding. No redeeming social merit, perfect '70s C-picture cheesy glow; this must be what Quentin Tarantino meant when he did those silly Kill Bill pictures. "

Εδώ το απαραίτητο trailer...


...και εδώ από το OST της ταινίας δύο τραγούδια, ένα country classic από τον θρύλο Buck Owens και το 'I am at home getting hammered (while she's out getting nailed)' (τι τίτλος ε;) των υποτιθέμενων country artists Banjo & Sullivan... Enjoy...

Buck Owens & His Buckaroos - 'Satan's Got To Get Along Without Me' (mp3)
Banjo & Sullivan - 'I Am At Home Getting Hammered (While She's Out Getting Nailed)' (mp3)


Εύγε στον φίλτατο Rob!


Αυτά προς το παρόν...

...See Ya In The Pit!


Links
The Devil's Rejects (IMDB)
The Devil's Rejects (All Movie Guide)
The Devil's Rejects (Wikipedia)



.

Πέμπτη 9 Απριλίου 2009

3 From 1 At 5: Funniest scenes ever?

by lkrory21
Χωρίς σχόλια...

1. The Full Monty (1997): "At The Unemployment Bureau"




2. Taxi, Season 2, Episode 3 (1979): "Reverend Jim's Driving Test"



3.The IT Crowd, Season 1, Episode 2 (2006): "New Emergency Services Number"



>>>Bonus<<<
The IT Crowd, Season 2, Episode 3: "Anti-Piracy Warning".



Αυτά προς το παρόν...
...See Ya In The Pit!

Links:
The Full Monty (IMDB)
TAXI TV Series (IMDB)
The IT Crowd (IMDB)



.